ik begrijp uw frustratie.

Laat u echter niet overmannen door gevoelens van verwarring of ongelezen handenjeuk. Mijn occulte technieken zullen u - mits u er ooit in slaagt uw hand te fotograferen - geen stap verder brengen op het pad naar geluk, rijkdom en zeventig ranke maagden. Dus wat dat betreft, kan ik u op het hart drukken dat u niets zult missen.
Maar aan de andere kant komen er misschien zaken en dingen en toestanden over uzelve aan het licht, die met normale verbale dan wel non-verbale uitingen nooit ofte nimmer zouden kenbaar gemaakt kunnen worden, juist omwille van hun semantische en symbolische beperkingen.

Met andere woorden: Laat die Vickx Vaporub niet slingeren want daar komen ongelukken van.

Ik vind het opsturen van foto’s van mijn hand een beetje te intiem. Vraag mij niet waarom. Ik zal wel oerconservatief wezen. Misschien is de aanhef van deze brief ook een teken aan de wand.
Wel kijk ik anders tegen mijn handen aan sinds u deze rubriek hebt ingevoerd. Ik heb er dit weekend vele minuten aan gespendeerd. Vaak dacht ik terwijl ik mijn hand aanschouwde: wat zou Maanzand hierover kwijt kunnen? Maar ook: is deze hand niet te vettig van de Vickx Vaporub? Of: is mijn hand niet te oud? Of zijn de lijnen een beetje gelijklopend met de lijnen op andermans handen? Ook vrees ik dat ik de resolutie niet haal. Waarom weet ik niet. Moeilijk zal het allemaal niet zijn en met Irfanview valt een resolutie te wijzigen.
Ach, het is allemaal een hele moeite, dat is het. Je moet fotograferen, je moet je toestel met je laptop aansluiten, je moet de fotoresolutie veranderen, je moet het comprimeren en doorsturen… Ik ben nog te lui om de filmpjes en foto’s van mijn toestel naar m’n laptop te switchen, wat zou ik dan m’n hand fotograferen en die opsturen naar jou?
Misschien komt het er nog ooit es van…
Ik ben een ramp, hé?

Groeten van
GDB

(leuke post btw:D)