Ik was onlangs op een prima rockconcert aanwezig en daar zijn me een aantal dingen opgevallen, namelijk - ten eerste - dat Vlaamse jongeren ofwel een stalen gehoor hebben ofwel telepathisch kunnen liplezen want ik heb wel tien mensen hun GSM zien bovenhalen tijdens het optreden, ook vlak bij het podium ; - ten tweede - dat het zich naar voren dringen tijdens een concert per definitie vervelend is voor andere toehoorders, ook al zijn je bedoelingen nobel en heeft iedereen recht op een mooi plaatsje ; - ten derde - dat er nog steeds veel te veel mooie meisjes zonder lief zitten en dat het jammer is dat ik ze niet allemaal uit een etalage kan plukken ; en - tenslotte - dat Beck Hansen de reïncarnatie van Aizen-Myoo op aarde is. Doch dit alles geheel terzijde. Na het concert geraakte ik aan de praat met een man die door zattigheid gedreven zowat de gehele Irving Berlin-cataloog over toog en barkruk schalde en blijkbaar bijzonder in zijn sas was. Dat kwam omdat hij enkele dagen geleden zijn vrouw verkocht had en er nog een fijn prijsje voor had kunnen maken ook. Hij was zijn gemalin na jaren van huwelijkssleur hartsgrondig beu geworden en was er in een bui van dolle razernij mee naar de zaterdagmarkt getrokken. Zijn vrouw begon hem op de duur zodanig te vervelen dat hij blij was als de ochtend aanbrak en hij een dag naar het werk kon vertrekken. Tegen de avond - hij klopte overuren als gek - was hij dan vaak stomweg vergeten dat hij getrouwd was waardoor hij een nieuwe migraine-variant ontwikkelde telkens als hij bij zijn thuiskomst met de harde waarheid geconfronteerd werd. Het ging zelfs zo ver dat hij bij het tuinieren soms zijn vrouw met de gieter besproeide omdat ze werkelijk zo ongenadig saai was dat hij haar voor één van zijn jonge knotwilgjes hield. De assertiviteitscursus waar hij haar ooit naar toe had gestuurd, liep faliekant verkeerd af toen één van de cursisten zijn koffie op haar schoot had gezet in de overtuiging dat het om een bijzettafeltje ging. Een vrouw zo vervelend dat je op den duur zou vergeten dat er buiten de deur nog wat te beleven valt dat minder saai is. En op een goede dag (de zaterdag waarvan zoëven sprake) nam hij het heft alsook een spade in eigen handen. Met de spade groef hij haar met wortel en al uit, snoeide haar jonge twijgjes wat bij en trok ermee naar de markt. Daar had hij binnen het half uur prijs. Een zeer oude man, alleenstaand en een absolute nul in het huishouden, dacht hier een gouden zaak te doen en kocht de vrouw in kwestie voor 8750 euro. Wat er daarna mee gebeurd is, is niet duidelijk. Het kon de gelukkige man in feite ook niet schelen, hij was weer vrij en een pak duiten rijker om die vrijheid als gek te gaan vieren. In die hoedanigheid kwam ik hem dus tegen in late uren. Hij zei me dat hij in geen jaren meer zo veel gedronken had en hij ernaar uitkeek om weer achter jonge grieten aan te zitten. Iedereen zou zijn vrouw moeten verkopen, zei hij. Het is gemakkelijk en je verdient er nog wat aan. Enkel voordelen voor iedereen. En als je kinderen hebt, kan je die er gewoon gratis bijgeven. Vrouw kopen, kroost gratis. Commercie is overal.

Hoofdstuk 2