1. Gedicht

Oh man van staal,
kom trek van leer!
Gij liefdespaal,
oh nog nog meer!

Oh houten henk,
kom uit uw tent!
Gij godsgeschenk,
gij handvatvent!

Oh paal en pracht,
oh lollipop!
Slechts één gedachte:
waar kruip ik op?

Oh harde stijve staande stok,
ontsteek in mij uw laaiend vuur!
Oh majesteitelijke lekstokbrok,
geen lucifer natuurlijk maar passie elk uur!

Oh pik oh piet oh mast oh zwaard,
kom leg uw lot nu in mijn hand!
Oh kwispel, kwispel, kwispelstaart,
ik ruk mijn staart uit zijn verband!

Ontzettend dikke ochtend-god,
gij opgedreven trapraket!
Uw doelzoekkop zoekt liefdesgrot
Hoort! Iepe iepe doet het liefdesbed

Gij man van staal,
kom trek van leer!
Oh liefdespaal,
oh nog nog meer!

2. Pardon?

Op Wikipenis Wikipedia wordt de erectie omschreven als ‘het proces waarbij de zwellichamen in de penis worden gevuld met bloed, waardoor hij opzwelt en geschikt wordt voor geslachtsgemeenschap.’ Ik vind geschikt worden voor geslachtsgemeenschap even opwindend klinken als aangespoord worden voor een Lijst Dedecker-lidmaatschap. Daarom schreef ik bovenstaand gedichtje, als ode aan dat mieterse tentenkamp. Ik ga ervan uit dat u het met mij eens bent als ik zeg dat de glorieuze opstand van het klokkenspel een ode verdient. En omdat ik al eerder in diverse bewoordingen zijn vrouwelijke tegenhanger - eerder genoemde liefdesgrot - heb bewierookt, vond ik dat het wonder der stijfheid evenmin in de kou kon blijven - euh - staan. En wie het niet met mij eens is: sta op en schiet! Ik bedoel: spreek!

Maar! Over naar de orde van de dag. Dat wil zeggen: het initiële idee waardoor ik al deze obscene zinschedes zinsnedes op u loslaat. Toen ik hedenochtend werd geconfronteerd met de slaapdronken opstand van de rode ridder in mijn broek, schoot een vreemde gedachte mij te binnen. Ik vroeg me af wat het meest genante erectie-moment zou zijn. Met andere woorden: gaat uw loden lulhannes wel eens overeind staan op tijdstippen dat u liever heeft dat hij zich wat dieper terugtrekt in de warmte van uw onderbroek? Zijn er momenten waarop u denkt: Verdomme, dit tentzeil komt wel erg ongelegen? Heeft u zich ooit - al dan niet in gezelschap - ongemakkelijk gevoeld omdat uw zwellichaam ongevraagd zijn naam niet gestolen had? En zo ja, wat is dan de aanleiding voor een dergelijke ongevraagde verrijzenis? Wat is de oorzaak van het onhandige gerommel in uw broek?

Om een antwoord te vinden op deze prangende vragen, presenteer ik u vanaf heden The Neverending Erection Poll. Breng uw stem uit op één van de onderstaande genante tent-momenten, of laat me in het reactiedinges weten wanneer uw jongeheer ongepast een eigen leven gaat leiden. Dan voeg ik uw bijdrage toe aan de poll.

De Aanhang Oetan is een bedreigde apensoort, die zich laat kenmerken door frequent voorkomend frotteurisme. Frotteurisme is het seksueel opgewonden raken door lichamelijk contact met onbekenden. Bij de mens manifesteert de aandoening zich vaak op een overvolle tram of tijdens popconcerten, waar de frotteurisme-lijder zal trachten - al dan niet met erectie of natte doos - tegen zijn of haar nietsvermoedende medemens op te rijden.

Tot aan het begin van de jaren negentig van vorige eeuw werd algemeen aangenomen dat dit soort sexuele afwijkingen in de dierenwereld zelden of nooit voorkwam, maar een bijzondere gebeurtenis op 13 augustus 1993 deed wetenschappers overal ter wereld de wenkbrauwen fronsen. Op die warme zomerdag ontsnapte er een Orang Oetan uit de Antwerpse zoo, en richtte een ravage aan op de Meir en aanpalende winkelstraten. Het duurde door de drukte een tijd voor het beest weer gevangen werd, en talrijke winkelende ooggetuigen bleken achteraf eensgezind over het hitsige karakter van het dier. De ontsnapte aap was geil als boter. Hij wurmde zich herhaaldelijk met een duidelijk geërecteerde penis tussen wandelaars of bushaltewachters, en zorgde daarbij voor grote paniek. Er vielen gelukkig geen gewonden, enkele schrammen en bulten niet meegerekend. Wel werd een bejaarde man in shock in het ziekenhuis opgenomen, nadat de aap zijn indrukwekkende kwakje in het gelaat van de man had geschoten.

(Wat voorafging)

Allerliefste Stijn, Lynn en anderen -

Nog maar eens blijkt dat fans van Natalia geen relativeringsvermogen hebben. Terwijl ik nog zo van Natalia hou. Als u mijn gedicht wat grondiger tot u had genomen, had u dat wel begrepen. Over al die uitverkochte concerten heb ik niet echt een mening. Ik zie alleen dat pakweg Frans Bauer en Helmut Lotti ook uitverkochte zalen trekken, en dat zijn niet echt referenties me dunkt. Ik kan trouwens alleen maar blij zijn dat de concerten van Natalia zoveel volk trekken, dan loop ik minder risico om haar fans des avonds tegen het lijf te lopen. Wat een goeie titel trouwens, die Me and my producer. Daar draait het allemaal om natuurlijk. En The Pointer Sisters, ach ja. Wanneer hebben die dames voor het laatst een echte plaat gemaakt? Tijdens het interbellum?

Kent ge dat? Dat ge naar de kakstoel trekt om het vocht des aanschijns uit het vat uwer spijsvertering te persen? Dat ge uw behaarde bottomline ter brille neerkletst en een zucht van ontlichting slaakt? Dat ge de hand slaat aan uw favoriete weekblad wijl uw darmstelsel zich voorbereidt op een nooit eerder geziene ontlasting? Dat ge hoopvol uw spieren ontsluit in de hoop dat het verder wel vanzelf zal gaan? Dat ge in gedachten al staat te zwaaien alsof Leroy Brown van het vliegtuig stapt? Dat ge een fractie van een seconde terug moet denken aan de consternatie aan het avondmaal toen ge - jaren geleden - tijdens uw plechtige communie van tafel ging en aankondigde even de rug te gaan snutten? Dat ge kortom klaar zijt om de porseleinen pot een poepie te laten ruiken? En dat ge daar even stil van wordt?

Ik had een niersteen en die kon niet alleen praten, maar hij kon zich ook verweren tegen ongewenste indringers.

Toen ik weer wakker werd, lag ik terug in de bewaakte ziekenhuiskamer. Er stond nu ook aan de binnenkant van de deur een meneer op wacht, dus mijn privacy kon ik wel helemaal op mijn buik schrijven. Al zou dat niet gemakkelijk zijn, want ik kon niet aan mijn buik. Mijn armen waren vastgegespt met riemen en mijn benen hingen weer in die schrikbarende bevallingsbeugels. Er stond een constructie tussen mijn benen die mij het zicht op mijn klokkenspel en omstreken ontnam. Het was een donkerblauwe plastic container van een halve meter hoog, waarin allerlei kabeltjes en darmpjes verdwenen. God weet hoe het er onder de container uit zag. Het laatste wat ik me herinnerde was te gruwelijk om niet te verdringen. Dus dat deed ik dan maar.

Ik had een niersteen en die kon praten. Deze medische anomalie had tot gevolg dat ik onder dwang in quarantaine werd geplaatst in een bewaakte ziekenhuiskamer met twee camera’s op mijn lendenen gericht. Niet alleen werd ik aldus van mijn vrijheid beroofd, maar bovendien mocht ik niet zelf eten of drinken. Op geregelde tijdstippen kwam een verpleegster me op dwingende wijze wat voedsel in de strot rammen. Dat voedsel zag er altijd vreemd en nooit vers uit. Wat ik allemaal precies te slikken kreeg, weet ik niet. Wel weet ik dat ik na enkele uren zo groggy was als een amazone-kikker met een drugsprobleem.

Ik piste bloed en schrok me rot. Daarom stuurde mijn huisdokter me naar een of ander radiologisch medisch centrum dinges om een echografietje van blaas en nieren. Dat centrum zag eruit alsof het in de jaren zeventig was gebouwd. Daarna was de tijd vergeten af en toe een upgrade te downloaden. Aan de muur van de inkomhal hing een gigantisch blauw-grijs smirna-tapijt dat de indruk wekte dringend een vlooienbandje te kunnen gebruiken.

Toen ik zaterdagnacht wilde gaan slapen na enkele uren avondlijk vertier in het bijzijn van goede vrienden, gebeurde er iets dat me erg deed schrikken. Iedereen heeft wel eens van die momenten die je de daver op het lijf jagen als nooit tevoren. En dan heb ik het niet over de slaap niet kunnen vatten nadat je in je eentje The Blair Witch Project hebt zitten kijken, of de hartkloppingen die nog uren blijven natrillen wanneer de bliksem ergens inslaat. Dat soort angsten is voor mietjes. Ik heb het over het soort angst dat je overvalt als je plotseling een knobbeltje voelt op een plek waar er doorgaans geen knobbeltjes zitten, of wanneer je plotseling out of the blue bloed gaat pissen.

In mijn mailbox zat een bericht van een zekere waynexf@att.net met daarin de volgende boodschap:

A only solution to Penis Enlargement
LIMITED TIME OFFER: Increase atleast 3 inches or get your money back!

Enkele uren later kreeg ik post van boboa@mail.com (wellicht familie) met deze mededeling:

A only solution to Penis Enlargement
LIMITED TIME OFFER: Increase atleast 4 inches or get your money back!

Ik wist dat ie zou groeien, maar dat het zo snel zou gaan…